Yazı Detayı
11 Mayıs 2015 - Pazartesi 18:00 Bu yazı 2483 kez okundu
 
ENGEL TANIMAM ZANNEDERDİM, AMA ENGELLER BENİ TANIYORMUŞ MEĞER!
Esin Parlak
 
 
 
 

> Beş yıl önce bir Amerika seyahatinde,lüzumsuz bir eşşek şakasına kurban gidip ayak bileğim kırıldığında, Allah o günleri bir daha yaşatmasın demiştim. Kırık ayak bileğimle 15 gün Amerikayı yaşamak zorunda kalmış ve döndükten sonra yaşadığım sıkıntılarla birlikte, elimden geldiğince üyesi olduğum sivil toplum örgütleri aracılığı ile engelli vatandaşlarımız için fayda sağlayabilecek projelerin içerisinde aktif olarak görev almaya gayret etmiştim.

> Aradan tam beş yıl geçtikten sonra, komik denecek bir kaza eseri bu sefer sol ayak bileğim kırıldı. Kaza geliyorum demez tabi, ben de zaten hiç beklemiyordum....Topu topu 10 cm lik bir merdiven basamağında ayağım kaydı ve hooooppp, arkasından küt! Hastaneye gittiğimde dahi, bileğimi kırdığımı kabul edemeyecek kadar aksi bir tavırla, eski Türk filimlerindeki gibi " Nayır, nolamaz!" modundayım...meğer ameliyat riski taşıyacak kadar berbat bir kırık ve kesin ayak havada yatış zorunlu bir durumla karşı karşıyayım.

> Doktorumdan bir güzel fırça ve tembih yedikten sonra eve döndüm. Katlı bir evde oturan ben, ilk defa misafir salonuma yatak odası gözü ile, yatak odamın bulunduğu kata çıkan merdivenlere de Everest Dağı gözü ile bakmaya başladım. Dostlarım sağolsun moral ziyareti yapıyorlar..." Zaten biraz dinlenmen lazımdı!, Nazar değmiştir!, Yıllardır ayağını uzatamamıştın!...vs. Güzeelll, hepsi doğru da, bağımlı yaşamaya alışkın olmayan ben, tuvalete gitmenin verdiği eziyet yüzünden sıvı almaktan korkan, banyo yapmanın zorluğu yüzünden terlemekten çekinen, bir yere gitmek zorunda kalsa basamak sayısı heaplayan bir insana dönüşüverdim.

> Yıllardır engelli dostlarım için pozitif birşeyler yapmaya çalışırken, empati kurduğumu zannettiğim nice noktada, meğer o farkındalığı yaşamadığımı keşfettim.

> İlk önce koltuk değnekleri yüzünden tüm koltuk altlarım morardı. Hareket edemediğim için tüm vücudumu ağrılar kapladı. Kendi başıma bir bardak su dahi alamadığım için yüreğimi karalar bağladı... Hele bir de davet edildiğim yerlere ve işe gitme zorunluluğum var ya, ne yapacağımı şaşırdım. Davetleri boşverdim ama iş bensiz yürümüyor, ben de yardımsız yürüyemiyorum. Aman Allahım, karga tulumba evden işe geliyorum, ofis girişine ulaşabilmek için, park eden arabalardan milim yer kalmamış bir kaldırım sonrasında ise, beş basamak geçmek zorundayım. Tekerlekli sandalyeye geçecek yer olsa işim kolay, ama ne mümkün, acemisi olduğum değneklerle düşmeden iki adım atabileyim diye sağolsun tüm esnaf seferber...Ofise ulaşsam, dönüşü kabus, es kaza bir yere gitmek zorunda kalsam, adım ve basamak sayısı ayrı kabus...

> Velhasıl, başa gelen çekilir diyeceği ama beş yıl önce ayak bileğimi kırdığımda Amerika ile memleketim arasında ne fark var da ben bu haldeyim diye sorgulamaktan kendimi alamadım!

> Ufak bir kıyaslamayla önceki 15 günlük seyahatimde, Amerikanın çoğu noktasında engellilerin nasıl düşünülmüş olduğunu fark ettim. Burada 10 metrelik kaldırımda dahi, değil tekerlekli sandalye, koltuk değneği ile geçecek yer bulamazken, ben o memlekette meğer 15 gün krallar gibi gezmişim. İnsanın başına gelmeden anlamakta zorlanacağı şeyleri yaşamak bambaşka birşeymiş. Ne acıdır ki, gitmem gereken heryerde merdiven var mı, tuvalet yakın mı, yürüyüş mesafesi ne kadar..gibi sorular sormak zorunda kalıyorum.

> Veee, tüm bu duygusal ve fiziksel travmalarımın arasında çok sevdiğim arkadaşım, Umut Dayanışma Engelliler Derneği Başkanı sevgili Sevim Eyrisakal beni arıyor! ; " Esinciğim, 12 Mayıstaki kuruluş yemeğimizde Fahri Başkanım olarak onur konuğumsun, unutmadın değil mi?"

> Bendeki cevap,; " Tabiki unutmadım ama başıma böyle bir iş geldi, tabiki katılmak isterim ama, seçtiğiniz mekan ayak bileği kırık olduğu için yürüyemeyen birinin gelebileceği bir yer mi?"

> Muhtemelen beynim yatmaktan sulanmış olmalı ki, bu soruyu sordum!

> Her biri en az yüzde seksen bedensel engelli dostlarımdan oluşan derneğin başkanı Sevimciğim sadece halime gülerek bana şu cevabı verdi; " Tabi ki, sen gel yeter...."

> Saygılarımla,

 
 
 
Etiketler: ENGEL, TANIMAM, ZANNEDERDİM, AMA, ENGELLER, BENİ, TANIYORMUŞ, MEĞER
Yorumlar
BSK
Ulusal Gazeteler
Bizim Gazete
Alıntı Yazarlar
Süper Lig
Takımlar
P
Av
M
B
G
O
1
Beşiktaş
54
47
2
6
16
24
2
Başakşehir
52
43
2
7
15
24
3
Galatasaray
46
46
6
4
14
24
4
Fenerbahçe
44
44
4
8
12
24
5
Antalyaspor
38
29
8
5
11
24
6
Trabzonspor
35
22
8
5
10
23
7
K.D.Ç. Karabük
33
27
11
3
10
24
8
Kasımpaşa
32
33
10
5
9
24
9
T.Konyaspor
32
26
8
8
8
24
10
Bursaspor
32
25
10
5
9
24
11
Osmanlıspor FK
31
29
7
10
7
24
12
Gençlerbirliği
29
23
8
8
7
23
13
Kayserispor
27
30
11
6
7
24
14
Akhisar Bld.
27
16
10
6
7
23
15
Alanyaspor
25
36
13
4
7
24
16
Ç. Rizespor
20
24
14
5
5
24
17
Adanaspor
17
21
15
5
4
24
18
Gaziantepspor
16
18
15
4
4
23
Nöbetçi Eczane


Nöbetçi eczanlerle ilgili detaylı bilgi için lütfen tıklayın.

Arşiv
Haber Yazılımı